De avontuurlijke weg van Tuleár naar Morondava


De afgelopen twee weken zijn we naar het zuiden en naar het westen gereisd. In Nederland hadden we bedacht om langs de westkust van Tuleár weer omhoog te reizen naar Morondava, om zo een mooi rondje te maken op de kaart. Maar dat was op de kaart..

Het raadsel dat Air Madagascar heet

In Madagaskar is de praktijk toch een beetje anders. Er zijn 3 opties om van Tuleár omhoog naar Morondava te reizen: 1) met het viegtuig 2) met een 4WD 3) met de taxi brousse. We hadden al gehoord dat er tussen de twee steden geen asfaltweg is, maar één lang saai zandpad door the middle of nowhere en het dus neerkomt op een paar dagen zandhappen in een 4WD. Vanwege de slechte weg kan de reis wel 3 of zelfs 5 dagen duren. Daar zouden we veel tijd mee kwijt raken dus optie 2 viel af. Optie 3, de taxi brousse, hebben we inmiddels al in ons reisschema afgeschaft en al helemaal als je ziet hoe ze er hier uitzien. Op deze route zijn de minibusjes vervangen door grote veewagens. Met 1000 kilo bagage er bovenop. En heel veel mensen erin. Niet te doen en best een naar beeld. Dus kozen we maar voor optie 1. Dan maar 250 euro, maar dan zijn we er met een uurtje vliegen. Maar helaas konden we online niks meer boeken, bij het kantoortje in Tuleár zeiden ze dat de vlucht vol was, en weer een ander zei dat je pas tickets kunt kopen zodra Air Madagascar duidelijk heeft wanneer ze vliegen. Ze staan erom bekend de dag en tijdstip namelijk nog 10 keer te wijzigen, of zelfs te cancellen. Het lukte ons uiteindelijk helaas niet om vliegtickets te bemachtigen, één groot raadsel dat Air Madagascar. Dus regelden we toch maar die 4WD. Volgens het hotel kon het best in 2 dagen. Fingers crossed dan maar..

Op weg met Jas

Om 7.30u ’s ochtends verlieten we paradijsje Peter Pan in Anakao met de speedboat. Onderweg werden we nog een laatste keer getrakteerd op walvissen. Dag walvisjes, het was supertof jullie te zien! En in Tuleár stond onze 4wd met chauffeur Jas al op ons te wachten. Of Jazz. Of Yes. De uitspraak klonk als iets er tussenin, dus kozen we voor Jas. We pinden nog even anderhalf miljoen ariary en daarna konden we vertrekken. Je voelt je hier soms zo’n rijke stinkerd als je in badges van 200.000 je 1.500.000 ariary bij elkaar moet pinnen (ca. 450 euro)..

Oranje boven, oranje onder, oranje overal

De eerste 100 km was de weg nog van asfalt. Maar daarna.. Picture this: een racecircuit van oranje zand, met veel heuvels, bobbels en kuilen. Zo’n circuit waar ze met grote motoren van heuvel naar heuvel overheen vliegen. Denk er nog wat groene katoenplanten naast en grote oranje stofwolken en je hebt exact het plaatje te pakken van onze weg. Oh my god, gaan we dit echt 2 dagen doen? Ik ben nu al helemaal oranje van het stof dat door de ramen naar binnen komt.

Heuvel op in de woestijn

We rijden door de meest diepe en scheve kuilen. Het oranje ‘pad’ houdt op en ineens rijden we een grote witte zandvlakte op. Alsof we zo de woestijn in rijden. Er rennen wat jongens mee naast de auto en ineens slaat de auto af. Hm, een heuvel van los zand. Dat weten ze natuurlijk en ze willen helpen, maar eerst betalen.. Onze chauffeur rijdt een eind achteruit en probeert het nog eens, maar tevergeefs. Hij is eigenwijs en wil geen hulp. Hij rijdt nog een paar keer heen en weer en we krijgen door dat hij een eigen pad aan het creëren is. Dan pakt ie een setje uit de kofferbak en verhoogt van alle vier de banden de bandenspanning. Weer een eind achteruit en hoppaaa we rijden zo over de heuvel heen! Wow, we hebben een chauffeur met ervaring! Heel fijn..

Over de rivier

Niet lang daarna houdt ook de zandvlakte ineens op te bestaan: een rivier. En een houten vlondertje. Yep, de auto gaat de vlonder op! En zo varen we met het pontje naar de overkant. Wat een tocht! Dit is helemaal geen saai zandhappen, dit is fantastisch! Al begrijpen we nu ineens wel waarom de tocht ook zomaar 5 dagen zou kunnen gaan duren..

De wereld in één

Daarna rijden we door prachtige landschappen. Bossen, de Veluwe, rivieren, beekjes, dor woestijnlandschap, rotsen. Oranje modder, witte rotsen, zwarte keien, geel zand; het verandert soms wel om de 20 meter. Een geoloog kan hier z’n hart ophalen. En ik ook, want ik vind het een fantastische tocht. Om half 6 gaat de zon onder en kleurt het landschap roze. Gewoon echt roze, zonder filter, zonder zonnebril. Met een rode vuurbal aan de hemel. Prach-tig! Om 18u komen we, na een rit van 8 uur hobbelen, eindelijk aan in Manja. Een wat groter dorp (als in 100 hutjes van stro ipv 10), wat dus echt honderden kilometers afgezonderd ligt. Er is zowaar ook een ‘hotel’ voor de gekke toeristen die deze tocht maken. Na het eten duiken we meteen ons bedje in, in een houten huisje zonder elektra en 1001 spinnen.. Slik, aiaiai, welterusten.

Door bandietenland

De volgende dag rijden alle 4WD’s die er zijn om 7 uur weg. Omdat het brood op is en wij dus nog 30 minuten moeten wachten op ons ontbijt, rijden wij pas om half 8 weg. Ach ja. Anderhalf uur later zien we ineens twee 4WD’s stilstaan. Ze hebben op ons gewacht. We moeten namelijk een stukje door bandietenland en dan is het veiliger om in een colonne te rijden. Jesus. Ik wist niet dat ons ontbijt wat zo lang duurde levensbedreigend kon zijn! Er zijn namelijk stammen in Madagaskar die zebu’s stelen, om te laten zien dat ze een man zijn. Een zebu is op de markt al snel 2 miljoen ariary waard (bijna 600 euro). En deze zebu’s worden in Manja gestald. Tjonge, we hebben dus in bandietenstad geslapen en overvallen is hun specialiteit. Er gebeurt ons gelukkig niets en uiteindelijk valt het ritje volgens mij best wel mee hoe gevaarlijk het is, want we rijden met de ramen open. Extra fijn dat we achteraan in de colonne rijden, want zo krijgen we tenminste de maximale hoeveelheid oranje stof binnen.

Masonjoany

Onderweg zien we vooral eindeloos veel houten karren met zebu’s, waterputten, familiegraven, kerkjes, mannen met hakbijlen en honderden vrouwen met een geel gekleurd gezicht. De masonjoany is een Malagassiche traditie, waarbij de vrouwen zich insmeren met een soort gele pasta gemaakt van takken en water. Overdag laten ze het drogen, ’s nachts gaat het er weer af. Het schijnt dat je huid er lichter en heel mooi van wordt. Ik vind het er maar gek uitzien en ik zie vooral veel vrouwen met gezichten alsof ze geelzucht hebben, dus of je er nou echt blank van wordt..?

Over zoutvlaktes

Vervolgens komen we in de buurt van Belo sur Mer, wat bekend staat om zijn zoutvlaktes. We zouden hier op weg naar Morondava eigenlijk niet langskomen, maar omdat ik het heel graag wilde zien heb ik de chauffeur gevraagd of ie even 2 uur wilde omrijden en dat wilde ie wel 🙂 (als een boer met kiespijn, dat wel). Een mooie wit met roze vlakte, bergjes zout, zakken zout en bijna zwarte dooie cactussen. Een bijzonder landschap! Helaas was stoppen voor wat foto’s onderweg teveel gevraagd, dus onthou ik maar vooral de mooie plaatjes.

Gelukt!

Iedereen die we tegenkomen vertelt ons dat ze 3 a 4 dagen over de tocht doen, net als de Lonely Planet ons dat vertelt. Na 7 uur rijden, door nog wat rivieretjes, beekjes en surrealistische landschappen op dag 2 komen we dan eindelijk in Morondava aan. Yes, het is ons dus in twee dagen gelukt! Wel dankzij onze mega ervaren chauffeur die elk pad als een racecircuit zag. Nou, dat hebben we dan dus toch maar mooi doorstaan in 2 dagen! We made it! 🙂

 

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Ans en Joop schreef:

    Heftig weer zo’n comfortabele rit lekker gezandstraald en door elkaar geschud maar wel weer apart om mee te maken en weer veel gezien.
    xxxPaMa

  2. Ellie en Geer schreef:

    Dit gedeelte viel gelukkig mee. En nog veel gezien onderweg ook nog. Fijn voor jullie! Nu het laatste stuk van de vakantie nog. Xx

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s