Leven als een schapenhoeder in Dana


Hoge bergen, een diepe vallei, zoemende insecten, blatende schapen, zwarte irissen, kolibri’s en liters zoete thee. Dat is wat Dana Biosphere Reserve is. Een mooi natuurgebied bij het dorpje Dana. Na een hoop geslinger over de King’s Highway en een tussenstop bij het kasteel van Karak, komen we aan bij het Al Nawatef camp, een schattig klein eco kamp met 8 tenten aan de rand van een vallei, waar tijdens de Grote Arabische Revolutie een Turks kamp was gevestigd.   
Helemaal alleen

Het kamp is opgezet door Mohamed, een Arabier, waarvan z’n uiterlijk niets meer doet vermoeden dan het leven van een traditionele schapenhoeder. Echter is ie momenteel bezig met zijn PhD in Arabische grammatica. Hij vertelde dat ie vaak naar de rand van de vallei kwam om te werken aan zijn boek, maar zich er vaak alleen voelde. Dus besloot ie een plek op te zetten waar ook anderen konden genieten van de rust en het uitzicht en hem tegelijk gezelschap konden houden. Love the idea.

Schapen hoeden

’s Middags besluiten Christien en ik wat rond te gaan wandelen in de omgeving en al snel stuiten we op een grote kudde schapen en geiten met honden en schapenhoeder Mohamed en zijn drie vrienden. Je hoeft hier overigens niet te vragen hoe iemand heet, want ze heten allemaal Mohamed. Over vooroordelen gesproken. Mohamed en zijn vrienden nodigen ons uit om met ze mee te gaan en thee te drinken. En zo eindigen we die middag op een groene heuvel, tussen honderd schapen, knuffelend met baby geitjes en een keteltje water op het vuur.
En de melk in de thee wordt vers gemolken uit de geit die naast ons staat te grazen.. 

Geen goed nieuws 

Na het diner wordt me de hand gelezen. Geen goed nieuws. “You’re like a person that is lost, I’m sorry.” Voor Christien is de uitkomst ook al even onprettig: “You look happy, but you are sad inside.” De goede adviezen om weer een positieve levenslijn op te bouwen krijg je er helaas niet bij. Nou, daar zitten we dus mooi mee. Stof tot nadenken.

Rond middernacht vertelt Mohamed dat er ’s avonds vaak woestijnvosjes en hyena’s te zien zijn. Dat laten we ons geen twee keer zeggen, dus halen we hem over om met de auto op pad te gaan. En zo spotten we twee woestijnvosjes!

Schaapjes tellen

Inmiddels zijn we een week op pad en beginnen we een beetje moe te worden. De week voordat ik vertrok heb ik keihard gewerkt, tot midden in de nacht en sindsdien geen een dag uitgeslapen. Onze lichamen zijn ook moe van al het lopen, dus besluiten we een dagje uit te slapen en te chillen in het kamp. En daar zit ik dan, met twintig torretjes op m’n lichaam en sprinkhanen naast me op en neer hoppend in het gras, te schrijven. Schaapjes tellen, genieten van de stilte en thee drinken met de Arabieren. Al snel raken de mannen zeer vertrouwd met ons en komen de huwelijksaanzoeken tevoorschijn. Hoe duur we zijn?! “3000 kamelen”. Nou, dat kan geregeld worden. Ik denk dat ik er nog maar even een nachtje over slaap…

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Ellie en Geer schreef:

    Mooie foto’s! Tuurlijk wil Mohamed dat dobberende badeendje heel graag de “wegwijzen” ik snap dat you’re lost wel… Echt leuk dat schaapjes en geitjes knuffelen. Ff lekker relaxen! Liefs ellie en geer

  2. Ans en Joop Manuels schreef:

    Doe Mohamed maar de groeten maar van handlezen heeft die geen verstand zeker niet bij nuchtere Nederlanders. En die kamelen mogen die Mohameds houden. Mooie tekst weer en heel veel weer gezien. Op naar het volgende avontuur.
    xxxPaMa

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s