Bangkok & Chiang Rai


Je weet dat je in Bangkok bent als je op je eerste vakantiedag al van alles wilt kopen en heerlijke gerechtjes langs de straat ziet en ruikt. Maar dan ben je ook in de stad waar je je als een kikker voelt uit het spelletje Frogs wanneer je de straat oversteekt, mensen met misvormde ledematen in een rolstoel in het chaotische linksrijdende verkeer worden voortgeduwd en waar de taxichauffeur alles brabbelt behalve Engels.

Bangkok

Maar goed, ik ben weer in Bangkok! Zo fijn om na 5 jaar weer eens in Azie te zijn. Omdat ik in 2009 alle bezienswaardigheden in Bangkok al eens gezien heb, besloot ik daarom m’n bezoek kort te houden. Na een nachtje slapen heb ik ’s ochtends even heerlijk rond gewandeld door de straatjes rondom Khao San Road.

Chiang Rai

Hoewel ik deze reis Laos & Cambodja ga bezoeken, leek het me wel leuk om nog een stukje van Noord-Thailand mee te pakken en van daaruit de grens over te gaan naar Laos. Vorige keer ben ik alleen in Zuid-Thailand geweest. Dus ’s middags alweer terug naar de airport en doorgevlogen naar Chiang Rai, een klein stadje in het noorden van Laos. Waar ik door een vage aanbeveling van de taxichauffeur terecht kwam in het supermooie en gezellige Mercy Hostel in het centrum van Chiang Rai, Jed Yod Road.

Amstel, aangenaam

In Chiang Rai had ik drie dingen bedacht die ik wilde gaan zien, maar de tour die ze overal in Chiang Rai aanbieden combineerde ze alledrie! Lucky me, dus ik kon alles in een dag zien, met zelfs nog andere dingen erbij. En een fantastische Thaise gids, die heel veel vertelde over alles. M’n naam was alleen wat lastiger om te onthouden.. Hij vond m’n naam lijken op een Nederlands biermerk. Heineken? Nee, een andere. Amstel? Ja, Amstel! En zo werd ik die dag gedoopt tot Amstel i.p.v. Chantal. Aangenaam.

Westerse boodschap in de White Temple

Dus eerste stop was de prachtige White Temple. De entree geeft de hel aan en de tempel zelf is de hemel. Aan de binnenkant van ‘de hemel’ vind je allemaal schilderingen over het Westen, waaronder figuren als Spiderman, Batman en Minions, maar ook de aanval op de Twin Towers, Bush en Bin Laden. Met daaromheen olie die in monden druppelt. De verkapte boodschap was wel duidelijk: de VS wil ‘olie drinken’ van andere landen, blijf bij het Westen uit de buurt anders beland je in de hel.

Bergstammen

Ook heb ik de Akha en Karen bergstammen bezocht. Als kind maakte ik op de basisschool al een werkstuk over de Karen bergstam. Vraag me niet waarom, maar ik denk dat ik toen al gefascineerd was door de vele gouden ringen die ze om hun nek dragen. Ze staan dan ook beter bekend als de long neck tribe. Maar uit onderzoek blijkt dat hun nekken helemaal niet langer zijn dan de onze; door de zware ringen worden hun sleutelbenen en ribben naar beneden gedrukt en daardoor lijkt hun nek langer. De ringen waren vroeger van goud, als symbool van rijkdom, maar tegenwoordig gebruiken ze messing. Waar vroeger de ringen soms wel 13 kilo wogen, is het daardoor nu nog ‘slechts’ de helft. Maar ze blijven het dragen om dat ze het mooi vinden, als sieraad. Maar ook omdat ze geloven dat hun ‘moeder’ een zwaan is. En omdat het volk vroeger is aangevallen door een tijger die veel mensen uit het dorp had doodgebeten in de nek. De ringen bieden dus ook bescherming tegen de tijger. Al vanaf 5 jaar starten ze met het dragen van de ringen. Om de 3 a 4 jaar doen ze ze even af, om de ringen te vervangen en komen er weer een paar ringen bij, totdat ze ongeveer 45 jaar oud zijn. Ze doen ze alleen maar af als zware straf om aan het hele dorp te laten zien dat degene in kwestie iets ergs heeft gedaan, of de eerste 3 maanden nadat de vrouw een kind heeft gekregen. Zo bijzonder!

Golden Triangle

Ook bijzonder was de stop bij de Golden Triangle, oftewel de vanwege de opiumroute bekende Gouden Driehoek. Het drielandenpunt waar Myanmar (Birma), Laos en Thailand samenkomen. M’n eerste uitzicht op Laos! In het opiummuseum alles geleerd over het medicijn, plant of heroine, het is maar net hoe je ernaar kijkt..

Nog meer sight seeing

Verder ook nog naar de Black House geweest, de Choui Fong theeplantage met een proeverij van Oelong thee, een apengrot, grensstadje Mae Sai bij Myanmar waar het linksrijdende verkeer moet wisselen naar rechtsrijdend (chaos!) en de grote gouden boeddha in Sop Ruak. ’s Avonds in Chiang Rai nog naar de show van de clock tower (een grote gouden klok in het midden van de straat) gekeken en daarna gezellig met Becky (Engeland), Sarayna (Zwitserland) en Nicole (Canada) gaan eten.

De volgende dag de bus gepakt om via Chiang Kong in ongeveer 3 uur de Laotiaanse grens over te gaan naar Huay Xai. Een prachtige rit langs groene rijstvelden, palmbomen en bergen. 50 tinten groen. Genieten! Althans dat probeerde ik, want m’n ogen vallen regelmatig dicht. Zal de jetlag wel zijn, want om 9 uur ’s ochtends hebbben m’n ogen het gevoel dat het nog 4 uur ’s nachts is. Huay Xai is verder niet zo’n boeiend stadje, maar wel de uitvalbasis voor een supertoffe trip die ik wil gaan doen in Laos! Het zag er even naar uit dat het volgeboekt was en ik niet meer kon aansluiten, maar de aanhouder wint, dus kan ik morgen mee! Maar daarover meer in m’n volgende post 🙂

Één reactie Voeg uw reactie toe

  1. E.J. Manuels schreef:

    Weer hele mooie belevenissen en foto’s en een goede tekst
    PaMa

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s