Lombok


Ongerept strand in Kuta

Na twee heerlijke dagen in Lovina (Bali) hebben we Bali alweer achter ons gelaten, aangezien we aan het eind van onze reis nog een weekje terugkomen in Bali. Vanuit Padangbai hebben we de ferry genomen naar het volgende eiland: Lombok.

Een totaal andere wereld; weer islamitisch na hindoeïstisch Bali, hutjes in plaats van huizen, wilde natuur in plaats van mooi aangelegde rijstterrassen en koeien en paard met wagen op de weg in plaats van auto’s. Het enige dat niet in het plaatje past zijn heel goede luxe aangelegde wegen.

Prachtige wegen
Dubai heeft hier flink geïnvesteerd en laat goede wegen en een vliegveld aanleggen en natuurlijk de nodige golfbanen en resorts. We zijn heel blij dat we nu in deze tijd op Lombok zijn en het eiland kunnen ervaren, want over 10 jaar herkennen we er waarschijnlijk niets meer van terug. De lokale bevolking kan alleen nog niet zo goed omgaan met deze luxe, want op een vierbaansweg rijden ze op de linker twee banen heen en terug en op de rechter twee banen ook. Een bizar gezicht, en er ontstaan al helemaal mooie situaties als deze vierbaanswegen weer overgaan in een tweebaansweg, en al dat heen en weer rijdende verkeer van vier banen ineens weer via een spookrijdende baan naar een andere baan moet rijden om weer in hun eigen richting te kunnen rijden (snap je ’t nog?).

Pech in Kuta
Eerst zijn we naar Kuta, in het zuiden van Lombok gegaan. Hier hebben we een scooter gehuurd en daarmee een aantal nog ongerepte stranden opgezocht, zoals Tanjung Aan. Prachtige baaien met wit zand, blauwe zee en mooie natuur. Helaas bleek aan het eind van de eerste stranddag dat de band van de scooter lek was. Er is daar verder niets, behalve een aantal hutjes in de rimboe met Sasak-bewoners (de oorspronkelijke bevolking van Lombok). Gelukkig wilde een Sasak-man ons graag helpen en heeft hij onze band geplakt, compleet met stukjes rubber die in het vuur werden gesmolten. Toen we daarna vroegen hoeveel we moesten betalen, keek hij even in onze portemonnee en wees een briefje aan van 50.000 rupiah (bijna 5 euro), met een gebaar van ‘doe die maar’. Natuurlijk veel te veel, maar ach, de beste man zag er uit alsof hij het wel goed kon gebruiken. De volgende dag kwamen we zonder benzine te staan, maar ook dat werd snel opgelost, want de eerste voorbijrijdende scooter (en daar hoef je niet lang op te wachten hier) stopt al en biedt aan om even heen en weer te rijden voor je en een flesje benzine te halen.

Pech & geluk in Senggigi
Vervolgens zijn we naar Senggigi gegaan, in het oosten van Lombok. Toen we op zoek waren naar een slaapplaats liepen we Tessa tegen het lijf, een Nederlands meisje dat hier met een Indonesische man is getrouwd. Ze bood ons een villa aan, maar wij dachten ‘ach, dat klinkt altijd mooier dan het is’ en we hadden net voor de eerste nacht al een slaapplaats geregeld, dus zijn we er niet op in gegaan. Voor de zekerheid hadden we wel haar telefoonnummer gevraagd. Later zijn we toch gaan kijken en wat een geluk: een prachtige villa, met een eigen keuken, badkamer (warme douche!), prachtige tuin en privé zwembad! We wilden eigenlijk vanuit Senggigi doorreizen naar de Gili eilanden, maar die hebben we maar even gelaten voor wat het is en hebben we besloten om eens heerlijk een paar dagen van onze royala villa te genieten. Tom en Kim, een Nederlands stel dat we al in Padangbai hadden leren kennen, meegingen op de ferry naar Lombok en ook naar Kuta gingen en wie we in Senggigi weer tegenkwamen, waren ook nog op zoek naar een slaapplaats, dus hebben we gezellig met zijn vieren de villa gehuurd.
In Senggigi hebben we ook weer een scooter gehuurd en zijn we het eiland gaan verkennen. De beste manier om een land te leren kennen, want alle geluiden, geuren en kleuren komen voorbij. We zijn een dag naar het noorden gereden; prachtige weg langs de kust door hoge bergen met uitzicht op prachtige baaien, een weg door het binnenland door de rijstvelden, een weg door het platteland die uiteindelijk naar een mooie waterval leidt en op de terugweg door het monkey forest, een bos hoog in de bergen met allemaal aapjes op de weg.
Ook zijn we een dag naar het midden van Lombok gegaan, met weer veel authentieke dorpjes, rijstvelden en onderweg twee hindoeïstische tempels. Verder hebben we natuurlijk lekker van ons zwembad genoten en wat gesnorkeld in de baaitjes.

En nog een beetje extra pech
Na al dat geluk moet je natuurlijk ook weer pech hebben, want in Senggigi kregen we voor de tweede keer een lekke band (deze keer kostte het in een garage maar 35.000 rupiah, duidelijk: we hebben de vorige man met 50.000 heel blij gemaakt). Vervolgens wilden we onze boottocht boeken naar het volgende eiland Flores, maar dat bleek helemaal vol te zitten. Hier hadden we zo naar uitgekeken! Gelukkig bleek er een dubbele boeking te zijn dus hadden ze twee plaatsen over, dus kunnen we alsnog mee! Vervolgens wilden we een vliegticket gaan boeken van Flores weer terug naar Bali, maar bleken alle vliegtickets al bijna uitverkocht te zijn. De Ramadan begint bijna en dan vindt er een totale volksverhuizing plaats, omdat iedereen dan naar zijn familie gaat. Er was alleen nog een business class ticket over (voor veel te veel geld), maar goed, we hadden de boottocht naar Flores al geboekt en we moesten toch weer terug, dus we hebben het maar gewoon gedaan. Al met al duurde het allemaal veel te lang en was ons laatste dagje in Senggigi ook alweer zowat voorbij, dus we hadden even een reisdip.

De laatste avond maakte alle pech weer even helemaal goed, want we werden uitgenodigd voor een Indonesische barbecue. Ekan, de man van Tessa, is moslim en 1 augustus begint de Ramadan. Hij had dus allemaal vrienden uitgenodigd om te vieren dat ze nu nog even veel kunnen eten.

Morgen vertrekken we dus gelukkig toch nog met de boot naar Flores. Een boottocht van drie dagen. Geen bereik, geen internet, slapen op het dek, wilde zee, maar daarentegen ook prachtige stranden, zonsopkomst en zonsondergangen vanaf het dek, mooie snorkelplekjes en we gaan de Komodo varanen (hopelijk) in het wild zien! We kunnen niet wachten!

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Pama schreef:

    Van die 4 baans weg moet je nog maar even uitleggen maar wel weer veel gezien en ook geleerd dat een scooter brandstof nodig heeft.
    Maar ook wel leuk die gastvrijheid van die mensen daar om gebruik van de villa te mogen maken wel luxe met zwembad. Nu maar hopen dat jullie niet zeeziek worden op die boot.
    Veel plezier en vermoedelijk weer veel te zien met name de Komodo-veranen.
    Tot het volgende verhaal we zijn benieuwd.

    Groetjes
    PaMaVli xxx

  2. Laura schreef:

    Well hello to you, live from london city 😉
    Leuk om jullie laatste avonturen te lezen na een lange (maar leuke) dag in londen.
    Begin jullie wel te missen hoor! Gelukkig gaan wij ook bijna op vakantie 😀
    Ben benieuwd naar de bootreis, hoop dat jullie geen last hebben van zeeziekte.
    Liefs uit Londen,
    Laura

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s