Khao Sok National Park


Khao Sok NP, uitzicht vanaf hut

Na Bangkok zijn we ’s avonds met de nacht-/slaaptrein naar Surat Thani gegaan. Een rit van 12 uur, maar gelukkig konden we ’s nachts slapen. We hadden ons bij het woord ‘nachttrein’ een trein voorgesteld met aparte cabines met bedden, maar niets was minder waar! Eén lange gang met aan de zijkanten steeds twee stoelen tegenover elkaar die opgeklapt konden worden tot bed. Naast ons zat een Indonesisch gezin met een schattig oud omaatje en die hadden de grootste lol. Al snel werd het erg gezellig in de trein en vonden we het steeds leuker worden. Na een paar uur kwam er een Thaise man langs om de bedjes netjes voor je klaar te maken met lakens en een kussen. Chantal sliep beneden en Robert ging het kleine trapje op naar het bovenste bedje. Het ene gordijntje na het andere gordijntje om ons heen ging dicht, dus besloten we ook maar te gaan slapen. En daar lig je dan in je eentje, op een klein bedje met een halve meter boven je, aan de linkerkant een raam en aan de rechterkant een dicht gordijn. Haha, een hele aparte ervaring, maar je moet absoluut niet claustrofobisch zijn ingesteld..

Regen, regen, regen..
De volgende ochtend kwamen we aan in Surat Thani, waar we ontbeten hebben en vervolgens met een minibusje door zijn gereden naar het Khao Sok National Park; het regenwoud! We kregen een leuke houten hut op palen, met mooi uitzicht op de rivier. We hadden erg uitgekeken naar het regenwoud, maar het was helaas alle dagen erg slecht weer, waardoor we eigenlijk niets konden doen. Toen het heel even droog was, besloten we met een paar anderen op ‘ontdekkingstocht’ te gaan en wandelden we 200 m verderop naar de rivier. We zagen een soort vlot liggen waarmee je naar de overkant kon komen, maar net toen we dat wilden gaan doen, kwam het weer met bakken uit de lucht. Onder de kleine boompjes werden we al snel helemaal nat, waardoor we besloten om onder het hout van het park te gaan zitten (1-1,5 meter hoog..). Al snel zagen we het water stijgen en de oever van de rivier gevaarlijk dichtbij komen en opeens snapten we waarom het hele park op palen is gebouwd! Omdat we niet graag in de rivier wilden gaan zwemmen, besloten we om op onze knieën onder het hout door te kruipen op weg naar de ‘kantine’ van het park, en daar konden we via een trapje de kantine opklimmen, en waren we weer veilig terug waar we begonnen waren.

Olifantentocht
De volgende dag gingen we een excursie doen, namelijk op een olifant de jungle in. En het was fantastisch! Toch regende het nog steeds, dus met een poncho aan gingen we op de olifant, die eerst over oranje glibberige modderige paden liep en vervolgens via stenen een prachtig junglepad langs een waterval de bergen in liep. Het was steeds erg steil en de stenen waren door de regen heel glad, dus in het begin best eng. Maar het was prachtig om te zien hoe voorzichtig de olifant is en eerst met zijn kussentjes voelt hoe en waar hij zijn voeten neer moet zetten. Je moest je niet bedenken wat er zou gebeuren als je van de olifant uit je houten bakje zou vallen, maar we voelden al snel dat de olifant volledig te vertrouwen was. Heel bijzonder.

Kanotocht
Ook zouden we een kano-excursie over de rivier gaan doen om dieren te spotten. Het regende nog steeds, dus ook hier weer met poncho de kano in. Helaas waren alle dieren ver de jungle ingetrokken vanwege de regen, dus hebben we niets gezien. Ook was het erg koud en liep het water overal vandaan de poncho in, dus het was eigenlijk best verschrikkelijk.. Het water liep vanaf je wenkbrauwen je ogen in, dus van de jungle om ons heen hebben we ook weinig gezien. Bovendien was de rivier in plaats van helder blauw, donkerbruinoranje van alle modder die erin was gestroomd. Halverwege zijn we gestopt en hebben we de kano’s de oever opgetrokken, waar we langs een soort snelweg zijn opgepikt door een pick-up die ons weer terug naar onze hutten heeft gereden.

Chiew Lan Lake
De laatste dag zijn we met een busje naar het Chiew Lan Lake gereden en was het voor het eerst gelukkig een mooie zonnige dag. Hier hebben we met een longtailboot over het meer gevaren, waar allemaal mooie begroeide rotsen uitstaken. Na een paar uur hebben we ergens aangelegd en van daaruit gingen we met een lokale gids een ‘jungletrekking’ doen. Het stelde op zich niet zo heel veel voor, maar we moesten een lang pad omhoog en daarna heel steil naar beneden lopen door de jungle. We hoorden steeds wat boven ons hoofd ritselen, maar konden de apen helaas niet zien. Wel hoorden we het enórme lawaai van de insecten, onvoorstelbaar dat dat insecten zijn.. Door de regen was het modder-/kleipad erg glibberig geworden, waardoor Chantal nog even onderuit ging en lekker helemaal onder de oranje modder zat (en een pijnlijke pols had..). Eenmaal beneden kwamen we bij een groot meer uit, waar we met een bamboevlot naar de overkant gingen varen. Hier tegen de rots opgeklommen en toen kwamen we in een prachtige grot terecht. Daarna weer teruggevaren, het junglepad weer teruggelopen en vervolgens met de longtailboot weer verder gaan varen naar een drijvend restaurant. Aan het eind van de middag begon het helaas weer te regenen, maar gelukkig gingen we toen met de bus weer net terug naar onze comfortabele junglehutten.
Ondanks dat het hier zo veel geregend heeft, hebben we ook vandaag nog steeds geen bloedzuiger gezien! Hier waren we eerst zo bang voor, maar gelukkig is ons dat gespaard gebleven.

Het Khao Sok leek ons erg prachtig, maar door het slechte weer hebben we al met al eigenlijk weinig gezien en kunnen genieten van het regenwoud. Hopelijk kunnen we dit nog eens over doen.

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s