Melaka


Man valt in slaap

Woensdag hebben we ons mooie tropische eilandje verlaten en om 10.00 de ferry gepakt naar Mersing, het vissersplaatsje aan de kust. Na 2 uur varen kwamen we daar aan en om 13.15 zou onze bus naar de volgende stad, Melaka, gaan.

Alleen maar pech
Helaas bleek bij aankomst in Mersing de bus kapot te zijn en dus niet meer te rijden. De volgende bus ging pas om 17.30, dus we moesten een paar uur wachten. Mersing is echt een troosteloos vissersstadje (met een nog troostelozere kermis),  dus we hebben ons maar vermaakt in een internetcafé met het uploaden van de vorige post en een lunch en avondeten bij de KFC, omdat we verder niet echt iets vertrouwden..
Om 17.30 ging dan eindelijk de bus, maar na drie uur rijden ging ook deze bus kapot, de versnellingsbak, dus stonden we net na een tolpoortje op de snelweg stil.. Het was inmiddels al helemaal donker, maar er zou na een half uur een nieuwe bus komen. Dat half uur werd ruim twee uur wachten en toen kwam er een monteur om de bus te maken, dus moesten we nog langer wachten.. Maar uiteindelijk konden we weer verder rijden en kwamen we om 23.45 aan in Melaka.

River view guesthouse
We hadden ’s middags in het internetcafé gelukkig alvast gezocht naar een leuk hostel en het adres opgeschreven, dus vanaf het busstation in Melaka konden we gericht een taxi nemen naar het River View Guesthouse. Tijdens de breakdown van de bus hebben we ook nog twee Duitse vrouwen ontmoet, Sarah und Sabine, waar we de taxi mee gedeeld hebben want ook zij hadden nog geen slaapplaats dus besloten ze met ons mee te gaan. Gelukkig werd er nog open gedaan en hadden ze nog precies twee kamers. River View is een heel klein guesthouse (5 kamers) met uitzicht op de Melaka River, wat gerund wordt door een heel lief echtpaar, Mani en Raymond. We werden ontvangen (zelfs midden in de nacht!) met cake en drinken en we kregen nog een kaart, inclusief een hele uitleg van de bezienswaardigheden met daaraan gekoppeld een heel geschiedenisverhaal over Melaka. Zo leuk! Voor de volgende nacht hadden ze echter nog maar 1 kamer vrij, dus wij of het Duitse stel moest weg… Aangezien wij het hadden uitgezocht op internet en de anderen ons gevolgd waren, vonden we dat wij het meeste recht er op hadden. Bovendien bleven wij maar een dag en zij drie dagen, dus zij hadden meer tijd om weer iets nieuws te zoeken dan wij. Dat hebben we ze ook gezegd en gelukkig waren ze het daar mee eens :).

Chinezen, Indiërs, Portugezen, Nederlanders en Engelsen
Melaka is een heel gezellig stadje met veel historische waarde en in 2008 uitgeroepen tot UNESCO werelderfgoed. In de 15e eeuw kwam er een prins uit Sumatra en hij vond het wel een gunstige handelspositie voor de handel tussen China en India. In de 16e eeuw kwamen de Portugezen die de macht overnamen, in de 17e eeuw de Nederlanders die 150 jaar bleven en in de 18e eeuw kwamen de Engelsen die het weer overnamen van de Nederlanders, in ruil voor grote delen van Indonesië. Ja, handelen dat konden de Nederlanders wel..

Chinatown
Donderdag zijn we Melaka gaan verkennen. Eerst de Chinatown, die ontzettend mooi en leuk is. Het zijn allemaal gezellige straatjes volop met leuke winkeltjes, mooie tempeltjes en lekkere eettentjes, vooral de hoofdstraat Jonker Street. Ook hebben we de grote Cheng Hoon Teng Temple bezocht, met mooi houtsnijwerk. Een paar honderd meter verderop kwamen we langs de Kampung Kling Mosque.

Stanley Ho
Na een lunch met chicken rice balls (een typisch gerecht uit Melaka) zijn we nog wat door Chinatown gaan wandelen. Naast winkeltjes zitten er ook veel kleine galerietjes, waar we er zomaar een inliepen omdat we de schilderijtjes wel mooi vonden. Het bleek een soort groot atelier te zijn, waar een Chinese kunstenaar, Stanley Ho, leefde. We werden heel enthousiast ontvangen en hij liet ons zijn werk zien. Na een grapje van Chantal als reactie op een mislukte tekening van een toerist die er per ongeluk tussen zat, dat zij zich met zo’n tekening ook wel een kunstenaar kon noemen, werd ze uitgedaagd om dat ook te laten zien. Dus ze mocht al zijn penselen en speciale inkt gebruiken en een mooi schilderijtje maken, haha! Na een uur vonden we het vervelend om zomaar weg te gaan, maar al zijn schilderijen waren veeeeel te duur om te kopen (1000 euro of meer..), dus we vroegen hem of we hem wat geld mochten geven als dank (hij had verteld over zijn arme familie in China en dat hij daar voor werkt..). Hij zei dat dat niet kan in zijn cultuur omdat hij geen bedelaar is. Omdat we hem wel wat wilden geven als dank en voor zijn familie, zei hij dat we wel een klein tekeningetje konden kopen voor 6 euro, dan kon hij er iets voor teruggeven en dan was het oke. Dus dat hebben we gedaan en zijn toen met veel moeite weggegaan, het was zo’n lieve en grappige man!

Lekker kletsen
Iedereen spreekt hier, vanwege de lange invloed van de Engelsen, heel goed Engels en dat maakt het contact met de lokale bevolking erg makkelijk en leuk. Iedereen is hier super vriendelijk en behulpzaam. In Thailand waren de mensen ook erg vriendelijk, maar op een of andere manier wat meer ondergeschikt. Vaak bleef het dan bij wat lachen en knikken, maar hier kun je echt hele gesprekken met mensen aangaan, wat het veel leuker en interessanter maakt.

Hollands glorie
’s Middags zijn we naar een andere wijk gegaan waar alle koloniale overblijfselen te vinden waren, zoals een Nederlands Stadthuys op een plein, ook wel Dutch Square genoemd. Daar ook nog de Dutch graveyard (Nederlandse begraafplaats) bezocht, waar Nederlandse teksten op de grafstenen stonden, inclusief hun beroep wat vaak ‘coopman’ was. Ook nog de Nederlandse St. Paul’s Church gezien, de ruïnes van een Portugees fort en Porta de Santiago met een VOC inscriptie, een molen, een watermolen en een VOC-schip. Grappig om hier in Azië wat Nederlandse cultuur te kunnen snuiven.

Beroemd in een trishaw
Verder wilde Chantal dolgraag een ritje maken in een trishaw (zo’n Indiaas karretje versierd met bloemen), maar Robert wilde dat absoluut niet. In ruil voor een paar biertjes werd de deal gesloten en met veel gene stapte Robert dan eindelijk in de trishaw. Al snel werden we flink geholpen om het allemaal nog gênanter te maken voor Robert, want we fietsten toevallig langs een cameraploeg die ons volgde en ging filmen! De man die ons rondfietste hielp ook nog door keiharde muziek te draaien, een of andere Koreaanse hit die een half uur lang op repeat ging: “I want nobody, nobody but you” (klik hier om hem te luisteren). En ook de tientallen Japanners waar we langs fietsten waren ons goed gezind want ook zij wilden allemaal een foto van ons! We hadden ook echt een supermooie trishaw en de beste man had er zelfs een prijs voor gewonnen en stond op nummer 1! Haha, we hebben echt helemaal dubbel gelegen, al wist Robert nog steeds niet of hij nou moest lachen of huilen..

Karaoke
’s Avonds zijn we lekker gaan eten in Chinatown op de Jonker Street, waar die dag een groot podium was opgebouwd. Het bleek dat aankomend weekend de grote karaoke finale van heel Zuidoost Azië plaatsvindt. Ze waren nu de soundcheck aan het doen, dus we hebben tijdens het eten fijn kunnen genieten van Maleisische, Zuid-Koreaanse en Indonesische karaoke-zangers haha!

Terug naar Kuala Lumpur
In het guesthouse hebben we ook nog een Australisch meisje, Jo-Ann, leren kennen, waar we vrijdag mooi een taxi mee konden delen naar het busstation van Melaka. Daarna zijn we met haar in twee uur met de bus van Melaka naar Kuala Lumpur gereden en met de metro naar het centrum gegaan. We hadden een hostel uit de Lonely Planet gekozen en op goed geluk er naartoe gegaan. Gelukkig hadden ze nog een kamer, net op tijd, want het begon keihard te regenen! Het wordt nu langzaam droog, dus we gaan zo meteen en de komende dagen maar eens Kuala Lumpur verkennen.

2 reacties Voeg uw reactie toe

  1. Pama schreef:

    Geweldig mooi verhaal met hele mooie foto’s het staat Robert goed op die mooie fiets
    wij genieten hier ook echt met jullie mee.
    Ik ben benieuwd naar dat mooie schilderij van 6,– euro.

    Groetjes
    Pama

  2. Bob schreef:

    Leuk om te lezen en zien allemaal weer! Geweldig die foto waar jullie in die bloemen trishaw zitten! Rob, het staat je stiekem toch wel goed 😉

Reageren?

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s